Wat achttien jaar bij BESIX me heeft geleerd

Het was juli. De hitte sloeg me tegemoet zodra ik het vliegtuig uitstapte. Ik herinner me nog hoe ik over het asfalt van het tarmac liep en de lucht boven de grond van de warmte zag trillen. Niet veel later bracht een taxi me van de luchthaven via de Sheikh Zayed Road naar het stadscentrum. Ik keek uit het raam naar twaalf rijstroken en talrijke wolkenkrabbers die in alle richtingen uit de grond leken te schieten. En ik vroeg me af: ‘Hoe kan iemand een stad van die schaal bouwen?’

Toen ik in 2008 in Dubai aankwam, dacht ik niet na over de volgende achttien jaar van mijn loopbaan. Ik was ingenieursstudent, liep stage bij BESIX en probeerde te begrijpen hoe zaken werken op een werf die groter was dan alles wat ik tot dan toe had meegemaakt.

Die werf bleek de Burj Khalifa te zijn. Vandaag klinkt dat indrukwekkend, maar toen liep ik daar niet rond met de gedachte: dit gaat mijn carrière bepalen. ‘Wat me vooral is bijgebleven, was de schaal van alles. Ik was jong, een beetje overweldigd en omringd door mensen die veel meer ervaring hadden dan ik...’

Ik had geen uitgestippeld masterplan. Achteraf vertellen mensen dikwijls verhalen alsof elke stap in hun carrière logisch en zorgvuldig gepland is. In werkelijkheid voelt dat zelden zo wanneer je er middenin zit. De ene opdracht leidde naar de volgende. Dubai werd Qatar, daarna Abu Dhabi, vervolgens Marokko. En Marokko werd zeven jaar lang thuis.

Sommige overstappen waren spannend. Andere duwden me ver buiten mijn comfortzone. ‘Mensen zien vooral de professionele kant van een internationale carrière. Maar elke verhuis heeft ook een persoonlijke impact, omdat ze je hele gezin raakt.’ Vandaag woont Sébastien, na zeven jaar in Marokko, opnieuw in Dubai.

Als ik terugkijk, besef ik dat die ervaringen mij evenzeer hebben gevormd als mijn carrière. Vandaag probeer ik jongere collega’s op mijn beurt te helpen omgaan met die realiteit. Werken op projecten vraagt flexibiliteit in plaats, tijd en mindset. Die flexibiliteit leren omarmen heeft mij veel geleerd, zowel als professional als als mens.

Doorheen de jaren groeide ik van technische functies naar projectleiding, en vandaag naar business development in het Midden-Oosten. Op papier lijkt dat misschien een grote koerswijziging. Zelf ervaar ik het niet zo. ‘Een project realiseren en nieuwe opportuniteiten ontwikkelen zijn niet dezelfde jobs. Maar ze draaien allebei rond hetzelfde: mensen samenbrengen rond een gemeenschappelijk doel.’

Onderweg kreeg ik ook de kans om even uit de projectomgeving te stappen en mijn blik te verruimen. Terwijl ik werkte, volgde ik een MBA aan INSEAD. Die opleiding liet me op een andere manier naar business, leiderschap en besluitvorming kijken. Die opleiding liet me op een andere manier naar business, leiderschap en besluitvorming kijken.

‘Tijdens mijn MBA kreeg ik voortdurend nieuwe businesscases voorgeschoteld. Geen twee vraagstukken waren hetzelfde. De eerste stap was altijd dezelfde: een complex probleem opdelen in kleinere stukken, structureren en analyseren.

Waarom ik bij BESIX bleef? Grote projecten zijn belangrijk. Natuurlijk zijn ze dat. We zijn allemaal trots op projecten die steden mee vormgeven en deel gaan uitmaken van het dagelijkse leven van mensen. Maar als ik eerlijk terugkijk, zijn de projecten niet de enige reden waarom ik ben gebleven. Ik ben gebleven omdat mensen mij kansen hebben gegeven. In de loop van de jaren heb ik geleerd dat bouwen nooit alleen over bouwen gaat. Het gaat over relaties, timing, beoordelingsvermogen en het grijpen van kansen.

Ik denk dat veel loopbanen binnen BESIX op die manier groeien. Niet via een perfect uitgestippeld pad, maar via momenten waarop iemand zegt: ‘Hé, wij denken dat jij dit kan.’ Waarop jij beslist dat ook te geloven, zelfs wanneer je zelf nog niet helemaal overtuigd bent. Dat soort vertrouwen kan de richting van je leven veranderen. En zodra je het zelf hebt gekregen, voel je ook de verantwoordelijkheid om het door te geven.

Dit is waarschijnlijk waar ik vandaag het vaakst aan denk nu ik aan dit nieuwe hoofdstuk begin. Na jaren waarin ik projecten realiseerde, verschuift mijn focus naar het creëren van nieuwe opportuniteiten en partnerschappen in de regio. Dat voelt nieuw, maar tegelijk ook vertrouwd. Het werk verandert. De basis niet: de context begrijpen, vertrouwen opbouwen, luisteren, mensen samenbrengen, helpen om iets mogelijk te maken.

Achttien jaar geleden begon ik als student op een werf in Dubai. Ik had nooit kunnen voorspellen waar die eerste stap me zou brengen. En daar ben ik blij om. De mooiste stukken van de reis waren uiteindelijk net diegene die ik zelf nooit had kunnen plannen.

Ben jij op zoek naar een plek waar opportuniteiten je verder brengen dan je ooit had gedacht?